Ευρωκοινοβούλιο: Διαδικασίες για θέσπιση κανόνων σχετικά με τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια

0
25

ανταπόκριση από το Στρασβούργο για την ΕΡΤ: Κώστας Δαβάνης

Την θέσπιση κοινών κανόνων για τη ρύθμιση της μεταφοράς επισφαλών δανείων από τράπεζες σε δευτερεύοντες διατάκτες, προστατεύοντας παράλληλα τα δικαιώματα των δανειοληπτών ζητούν με ψήφισμα τους οι ευρωβουλευτές της Επιτροπής Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής.

Η αντιμετώπιση πιθανής μελλοντικής συσσώρευσης μη εξυπηρετούμενων δανείων είναι σύμφωνα με τα μέλη της επιτροπής, απαραίτητη για την ενίσχυση της Τραπεζικής Ένωσης και τη διασφάλιση του ανταγωνισμού στον τραπεζικό τομέα, καθώς και για τη διατήρηση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας και την ενθάρρυνση της παροχής δανείων προς τις επιχειρήσεις, ώστε να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας, να τονωθεί η ανάπτυξη και να στηριχθεί η ανάκαμψη στην ΕΕ μετά την πανδημία.

Ως μη εξυπηρετούμενα θεωρούνται τα δάνεια που έχουν εκπρόθεσμες πληρωμές για διάστημα μεγαλύτερο των 90 ημερών ή είναι απίθανο να εξυπηρετηθούν πλήρως.

Το κείμενο του ψηφίσματος εγκρίθηκε με 38 ψήφους υπέρ, 4 κατά και 13 αποχές, ενώ τα μέλη της Επιτροπής συμφώνησαν επίσης να ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις με το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή,

Εν τω μεταξύ τα μέτρα που τέθηκαν σε ψηφοφορία στην Επιτροπή Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής ενθαρρύνουν την ανάπτυξη επαγγελματικών δευτερογενών αγορών για συμβάσεις πίστωσης που είχαν εκδοθεί αρχικά από τράπεζες και χαρακτηρίστηκαν ως μη εξυπηρετούμενες. Έτσι τρίτα μέρη (αγοραστές πίστωσης) θα μπορούσαν να αγοράσουν τέτοια μη εξυπηρετούμενα δάνεια σε ολόκληρη την ΕΕ. Οι αγοραστές πιστώσεων, όπως για παράδειγμα επενδυτικά κεφάλαια δεν δημιουργούν νέα πίστωση, αλλά αγοράζουν υπάρχοντα μη εξυπηρετούμενα δάνεια με δική τους ευθύνη. Επομένως, δεν χρειάζονται ειδική εξουσιοδότηση αλλά πρέπει να συμμορφώνονται με τους κανόνες προστασίας των καταναλωτών.

Επιπλέον οι διαχειριστές πίστωσης είναι νομικά πρόσωπα που ενεργούν για λογαριασμό αγοραστών πίστωσης και διαχειρίζονται δικαιώματα και υποχρεώσεις βάσει μιας μη εξυπηρετούμενης σύμβασης πίστωσης, όπως είσπραξη πληρωμών ή επαναδιαπραγμάτευση των όρων της συμφωνίας. Θα πρέπει να λάβουν άδεια και να υπόκεινται σε εποπτεία από τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών. Τα κράτη μέλη πρέπει επίσης να διασφαλίσουν ότι υπάρχει ενημερωμένος κατάλογος ή εθνικό μητρώο όλων των πιστωτικών υπηρεσιών. Τέτοιοι κατάλογοι ή μητρώα πρέπει να είναι προσβάσιμοι στο κοινό στους ιστότοπους των αρμόδιων αρχών.

Οι ευρωβουλευτές θέλουν να υπάρχει ομοιόμορφο επίπεδο προστασίας για τους δανειολήπτες που δεν μπορούν να πληρώσουν τα χρέη τους, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος για ακριβή πληροφόρηση πριν από την πραγματοποίηση οποιασδήποτε είσπραξης χρεών, καθώς και για την προστασία δεδομένων και την προστασία των δανειστών από παρενόχληση. Προτείνουν επίσης να λάβουν υπόψη τις ατομικές συνθήκες και την ικανότητα του δανειολήπτη να αποπληρώσει ένα δάνειο ενώ αποφασίζει σχετικά με τα μέτρα. Τέτοια μέτρα μπορεί να περιλαμβάνουν μερική αναχρηματοδότηση μιας σύμβασης πίστωσης, τροποποίηση των όρων της συμφωνίας, παράταση της διάρκειας του δανείου, μετατροπές νομισμάτων και άλλους τρόπους για τη διευκόλυνση της αποπληρωμής, αποφεύγοντας παράλληλα τη μακροπρόθεσμη υπερχρέωση.

Οι ευρωβουλευτές πάντως επιμένουν ότι οι οφειλές δεν πρέπει να είναι χειρότερές μετά τη μεταφορά της σύμβασης πίστωσής τους σε αγοραστή πίστωσης ή σε πιστωτικό φορέα. Για το σκοπό αυτό, τα τέλη και οι ποινές που χρεώνουν οι διαχειριστές δεν μπορούν να υπερβαίνουν το κόστος που σχετίζεται άμεσα με τη διαχείριση χρεών. Επιπλέον, η σύμβαση και οι υποχρεώσεις ενός πιστωτή δεν πρέπει να τροποποιούνται με εξωτερική ανάθεση εξυπηρέτησης πίστωσης.

Μοιράσου το άρθρο: